Имя автора: Админстратор

“Сулҳ, субот, ризоияти ҷомеа, Ваҳдати миллӣ хизмати бениҳоят бузургу таърихии халқи азизи Тоҷикистон мебошад”   Эмомалӣ Раҳмон Ваҳдати миллӣ барои тамоми миллати тоҷик муборактарин, муқаддастарин ва боарзиштарин дастовард  мебошад. Зеро он ба кишвари маҳбуби мо сулҳу сафо, оромиву осудагӣ, оштиву ваҳдат ва ҳамбастагиву ҳамгироиро  бо худ ҳадя овард.            Ҳамасола санаи 27-уми июн дар кишвар […]

Боиси хушбахтист, ки пас аз пош хӯрданиҶумҳурии Шӯравӣ мардуми тоҷик дар баробари дигар давлатҳои аъзои Иттиҳоди Шӯравӣ истиқлолияти деринтизори худро ба даст овард. Дар баробари шодиву нишот, якбора аз байн рафтани механизми идоракунии давлатии Иттиҳоди Шӯравӣ ва ба миён омадани фазои нофаҳмӣ, боиси сар задани муборизаҳои гурӯҳҳои гуногуни ҷомеъа ҷиҳати ба даст овардани зимоми давлатдории

Истиқлолият муҳимтарин рукни худшиносӣ ва худогоҳии ҳар фарди ҷомеасоз аст, ки бе ягонагиву ваҳдати комили инсонҳо ба даст намеояд. Аз ин рӯ шояд дар саросари дунё халқе ва ё миллате нест, ки ваҳдатро гиромӣ надорад. Бигзор калимаи ваҳдат дар ҳар забон ҳар гуна садо диҳад, аммо муҳтавои ғояи он барои тамоми аҳли башар баробар азизу

“Фарзанд амонат аст дар дасти падару модар ва дили фарзанд нафис асту нақшпазир, ҳар нақше, ки ба ӯ гузорӣ, чун мушк ба худ бигирад ва чун замин пок аст, ба саодати дину дунё расад, падару модар дар он савоб шарик бошанд. Агар тухми бадӣ афканӣ ва ӯро ба ҳолаш гузорӣ ва ба ҳарчӣ хоҳад, нишинад,

Барои пешгирӣ намудан аз ҳама гуна ҷинояту ҷинояткорӣ ва муборизаи беамон бо коррупсия, соли 2003 аз ҷониби СММ Конвенсияи зидди коррупсия қабул гардида, ҳамзамон бо ташаббуси Маҷмааи кулли созмони зикргардида, 9-уми декабр ҳамчун Рӯзи байналмилалии мубориза бо коррупсия эълон гардид. Конвенсияи мазкур, ки аз ҷониби Ҳукумати Ҷумҳурии  Тоҷикистон эътироф гардидааст, қисми таркибии низоми ҳуқуқии кишвар

Мардуми тоҷик аз замонҳои қадим то ба имрӯз соҳиби расму оин ва маросимҳои гуногун буданд, ки аксари онҳо дорои хусусияти ахлоқию маънавӣ ҳастанд. Боиси таассуф аст, ки мардум ба қадри ин расму оинҳо нарасида, дар тӯли асрҳо ба онҳо тағйироти зиёде ворид кардаанд, ки дар натиҷа асолат ва моҳияти маънавии онҳо аз байн рафта, ба

  Коррупсия зуҳуроти номатлубест, ки эътимоди мардумро ба давлат коста гардонида, обрӯву эътибори онро коҳиш медиҳад. Он барои рушди иқтисодиёти пинҳонӣ ва истифодаи ғайримақсадноки маблағҳои давлативу ҷамъиятӣ шароит фароҳам меорад ва дар маҷмӯъ, боиси поймолшавии ҳуқуқи инсон ва заиф шудани пояҳои ахлоқии ҷомеа мегардад. Агар ба таърихи пайдоиши ин зуҳурот назар кунем, таърихи қадима дорад. Мувофиқи

Имрӯз дар Суди иқтисодии вилояти Хатлон шанбегӣ баргузор карда шуда, зимни он дар саҳни бинои суд гулҳои зебои тобистонаи нав шинонида шуда, дарахтон ва гулҳои қаблан шинонидашуда обёрӣ карда шуда, саҳни бинои суд, утоқҳои корӣ ва гирду атрофи суд тоза карда шуданд.

«Мо ба ҷавонони кишвар ҳамчун нерӯи фаъолу боғайрат, ташабускору созанда эътимоди зиёд дорем ва дар раванди бунёди ҷомеаи демократӣ ва ободу пешрафта ба онҳо такя мекунем». Эмомалӣ Раҳмон Воқеан яке аз қувваҳои муҳими пешбарандаи тамоми самтҳои ҳаёти ҷомеа ҷавонон мебошанд, зеро рушди ояндаи давлат ва беҳбудии миллат аз донишу малака ва кирдору рафтори онҳо вобастагӣ

Ҳамасола дар кишварҳои зиёд, аз ҷумла дар ватани азизу маҳбуби мо ба хотири ёдбуди онҳое, ки баҳри халқу Ватан дар Ҷанги Бузурги Ватанӣ ҷони худро фидо намудаанд ва барои қадрдонии фидокории онҳое, ки баҳри ба даст овардани ғалаба заҳмат кашидаанд, 9 май ҳамчун Иди Ғалаба ҷашн гирифта мешавад. Рӯзи Ғалаба барои тамоми инсоният, аз ҷумла